17.12.07

Dziś w nocy Sarswati i Manoj mieli wyruszyć w podróż z Indii do Polski. Mieli, ale nie wyruszyli, bo mimo nowego paszportu, ważnych wiz oraz licznych zaświadczeń, które ze sobą wzięli, nie zostali przepuszczeni przez indyjskie władze imigracyjne. HaniaG., która wracała ze swojego miesięcznego pobytu w Jeevodaya i miała im towarzyszyć w podróży musiała wsiąść do samolotu, bo jej indyjska wiza właśnie się kończyła. Na szczęście Sarswati i Manojem zajęli się nasi przyjaciele z Delhi. Jutro będą starali się przy pomocy pracowników polskiej ambasady coś „wymyślić”. Czy ich działania okażą się skuteczne wie naprawdę tylko Pan Bóg... W Jego rękach jest też cały projekt studiów w Polsce i wierzymy, że wskaże właściwe drogi jego realizacji. (AS)

12.12.07 
 
9 grudnia br. w Bielsku Białej odbył się wielki koncert charytatywny na rzecz ośrodka dla trędowatych w Puri założonego przez o. Mariana Żelazka. Ideą organizatorów była pomoc szkole integracyjnej im. Beatrix, w której uczą się zarówno dzieci z kolonii dla trędowatych, jak i ubogie dzieci z miasta i okolic Puri. Ruch Maitri, za pośrednictwem Ojców Werbistów, pragnie objąć opieką uczące się w szkole dzieci trędowatych rodziców  poprzez zorganizowanie dla nich akcji Adopcji Serca. Gościem specjalnym koncertu była Sita, która (mimo polskich chłodów ubrana w sari ) przywitała wszystkich uczestników pozdrowieniem” Dżaj Jesu” i powiedziała kilka ciepłych słów w języku hindi. Relację z koncertu nagrała Bielska Telewizja Internetowa i można ją obejrzeć na stronie http://www.tv.bielsko.biala.pl/patrz_sercem_875.html  (AS)

19.11.2007

Mija pierwszy miesiąc pobytu Sity w Polsce. Dr Helena odleciała już do Indii i najbliższe dni będą sprawdzianem samodzielności dla jej podopiecznej. Sita od dwóch tygodni uczestniczy w intensywnym kursie języka polskiego, próbuje też poprawiać znajomość i używanie języka angielskiego. Pomału przyzwyczaja się do naszego jedzenia, sposobu ubierania, stylu życia. Z nadzieją oczekuje na swoich przyjaciół Sarswati i Manoja, którzy powinni dołączyć do nas w połowie grudnia. (AS)

25.10. 2007

Dr Helena i Siata są już od kilku dni w Polsce. Podróż przebiegła zgodnie z planem, choć nie obyło się bez długiego zastanawiania się służby celnej, czy taka drobna, młoda Induska nie jest czasem niebezpieczna dla Unii Europejskiej. A Polska przywitała Sitę chłodną pogodą, choć serca mamy dla niej naprawdę gorące. Pierwsze dni to oczywiście pokonywanie wszelkiego rodzaju barier: inny sposób ubierania się, inne jedzenie, inny język ,którym mówią wszyscy wokół – to tylko niektóre elementy tej powszechnej inności. Dobrze, że część osób, które spotyka są jej znane z Jeevodaya, a do reszty szybko się przyzwyczaja…  (AS)

11.09.2007

III program Polskiego Radia rozpoczęł realizację największego projektu podróżniczego w historii radia w Polsce. Czterech reporterów Trójki na miesiąc rozjechało się w cztery strony świata. Odwiedzą oni Amerykę Płd., Afrykę, Rosję i Indie.
Do Indii wyruszył Michał Żakowski, który zamierza przemierzyć je z północy na południe, od Delhi, przez święte miasto Waranasi, Radżastan do Kerali i wielomilionowych slumsów w Bombaju. Będzie próbował dotrzeć do Kaszmiru, prowincji, w której trwa ciągła wojna między Indiami i Pakistanem, a także uzyskać audiencję u Dalajlamy. Pragnieniem pana Michała jest też odwiedzenie dr Heleny Pyz w Jeevodaya i pokazanie pracy Polaków w Indii.
Relacje z podróży do Indii będą relacjonowane w III programie radia w środy (podsumowania w soboty). Reporterzy mają też prowadzić blogi, zamieszczać filmy i zdjęcia w internecie. Więcej informacji na stronie http://www.polskieradio.pl/granice/ (AS)

11.09. 2007

W dniach od 2 do 9 września nasz gość z Jeevodaya Randhis Kujur szedł wraz z grupą młodzieży i Małymi Braćmi i Siostrami Jezusa do Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Pacławskiej. Doświadczał gościnności ludzi z przygranicznych kresów naszego kraju oraz rekolekcji w drodze opartych o rozważania bł. Karola de Foucauld. Trasa pielgrzymki (ponad 150 km.) przebiegała przez malutkie malownicze wioski, gdzie co krok spotyka się piękne zabytkowe cerkwie. Randhis nie tylko mógł zobaczyć polską prowincję, ale przeżyć tę drogę również duchowo. (AR)

01.09.2007

Mr Randhis jest w Polsce od ponad tygodnia. Miał już okazję doświadczyć różnicy miedzy Indią a Polską: w pogodzie, w sposobie życia, jedzenia, itp. Uczestniczył w uroczystościach Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze, zwiedził Wadowice, Kalwarię Zebrzydowską i Łagiewniki. Złożył wizytę przyjaciołom z Poznania. Kilka dni spędził w Warszawie zwiedzając i poznając nasze życie. Jutro wyrusza na pielgrzymkę wraz z Małymi Braćmi Jezusa do Kalwarii Pacławskiej. Po powrocie (12 września) będzie miał jeszcze kilka dni do „zagospodarowania”. Jeśli ktoś z Państwa ma ciekawą propozycję lub po prostu chciałby zaprosić go do siebie, proszę o kontakt z Sekretariatem Misyjnym. Zapraszam też na spotkanie z naszym Gościem przy grillu (jeśli pogoda dopisze) –15 września w sobotę o godz. 17.00 w pobliżu siedziby Sekretariatu ul. Młodnicka 34 (w przypadku pogody deszczowej spotkanie odbędzie się w domu; potwierdzenie udziału mile widziane). (AS)

16.07.2007

Wszyscy Ofiarodawcy uczestniczący w akcji Adopcji Serca dostali lub wkrótce dostaną aktualne informacje i zdjęcia swoich podopiecznych. Sekretariat Misyjny pragnie umożliwić bycia w stałym kontakcie opiekunów z Polski i podopiecznych z Jeevodaya, tak aby nasza akcja nie miała jedynie wymiaru wsparcia materialnego, ale umacniała miłość i poczucie wzajemnej przynależności. Dostaliśmy też z Indii zdjęcia i krótkie informacje o 33-ech  nowoprzyjętych mieszkańcach Jeevodaya. Wszystkie osoby oczekujące na Adopcję Serca powinny wkrótce dostać informacje o swoich adoptowanych dzieciach.
Wszystkim, którzy swoją miłością i hojnością wspierają Jeevodaya składamy serdeczne Bóg zapłać. (AS)

więcej: Informacje dla Ofiarodawców

19.05.2007

Na ten szczególny czas pojechałam do Puri z 3 dorosłych i 5 młodzieży z Jeevodaya, namówiłam też na tę podróż s. Adelę z Bangalore i s. Stefanię z Ramgarh, obie znały o. Mariana. Z Polski przyjechało 14 osób, wśród nich młodszy o rok brat o. Mariana, Wacław. Niezwykle podobny pod każdym względem, wychowywali się właściwie wspólnie aż do ukończenia szkoły w Polsce. Przybyło 6 przedstawicieli polskiego Parlamentu, co było ważne dla miejscowych ludzi. W grupie było też 2 Werbistów i przedstawiciel Maitri z Warszawy. Wieczorem Msza św. koncelebrowana w maleńkiej kaplicy aśramu o. Mariana była bardzo wzruszająca – dla przybyłych po raz pierwszy w to miejsce była jakby spotkaniem z Ojcem.

Następnego dnia, w niedzielę 29. kwietnia, uroczysta celebra w języku oriya w kościele parafialnym, pierwszym dziele o. Mariana, gdy rozpoczął pracę jako proboszcz w Puri. Było kilkunastu księży z abp. Bhubaneshwaru, Raphaelem. A o 5 wieczorem bogaty program obchodów rocznicy śmierci połączonej z 25-leciem szkoły Beatrix na terenie tejże.

W poniedziałek, sam dzień śmierci o. Mariana przed rokiem, Mszę św. poprzedziły refleksje o Jego życiu w pokoju, gdzie mieszkał. Tam też rozpoczęła się liturgia czytań, część zasadnicza już w kaplicy, po drugiej stronie stawu, gdzie doszliśmy procesyjnie, z polskim śpiewem. Przed południem dzieci ze szkoły Beatrix w tym samym miejscu modliły się, śpiewały i tańczyły – wszystko to pięknie przygotowane z pomocą nauczycieli. Po krótkiej przerwie poszliśmy do kolonii, aby i tam uczcić pamięć Ojca. Wzruszający był moment, gdy p. Wacław, po nałożeniu girlandy kwiatów na pomnik o. Mariana przytulił się do Niego... Długo jeszcze chodziliśmy po terenie kolonii i odpowiadałam na mnóstwo pytań polskich uczestników uroczystości, tłumaczyłam wypowiedzi mieszkańców, pokazywałam szczegóły detalicznej troski o. Mariana o swoich podopiecznych.  (HP) [więcej szczegółów w "Wspomnienia"]

07.05. 2007

W Częstochowie, w Domu Pamięci Prymasa Tysiąclecia odbyło się pierwsze z dwóch spotkań Pomocników Jeevodaya z ks. Abrahamem – dyrektorem Ośrodka Jeevodaya. Rozpoczęliśmy wspólną Eucharystią sprawowaną w języku polskim i angielskim, po niej obecni (około 15 osób) mogli wysłuchać informacji o pracy i najbliższych zamierzeniach Sekretariatu Misyjnego oraz relację Księdza dyrektora dotyczącą aktualnej sytuacji Ośrodka. Bardzo ciekawa dla wszystkich była część, w której mogliśmy podjąć swobodną rozmowę, zadawać pytania, dzielić się spostrzeżeniami. Dla Pomocników uczestniczących w akcji Adopcji Serca ważna była możliwość zadania osobistego pytania o „moją przybraną córkę” lub „syna”. Wysłuchaliśmy też z dużą uwagą osobistego świadectwa ks. Abrahama na temat historii jego powołania i o tym jak przed 10 laty trafił do Jeevodaya. (AS)

03.05.2007

Ksiądz Abraham jest w Polsce. Wczoraj w godzinach wieczornych wylądował na lotnisku Okęcie. Podróż choć długa i męcząca przebiegła sprawnie i bez komplikacji. Dzień Królowej Polski - 3 Maja uczcił wraz ze wspólnotą Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, modląc się o pomyślność naszej Ojczyzny, za wszystkich Polaków, aby byli godni nazywać się Królestwem Maryi i aby dawali światu wzór tego, co to znaczy „wziąć Ją do siebie”. Okazją do bliższego zapoznania się z historią i duchem Polski była wizyta w muzeum Powstania Warszawskiego. Jutro wyrusza w drogę do Częstochowy, gdzie w sobotę spotka się z grupą Pomocników Jeevodaya. (AS)

01.05.2007

W ostatnich dniach komunikacja między Ośrodkiem Jeevodaya i Sekretariatem Misyjnym była nieco utrudniona. Najpierw ukradziono kabel telefoniczny doprowadzający sygnał do Jeevodaya (niemożliwość odebrania maila przez dr Helenę na miejscu). Potem wyruszyliśmy wszyscy w podróż: pisząca te słowa wyjeżdżała do Wiecznego Miasta, a dr Helena z grupą pracowników i dzieci do Puri na uroczystości pierwszej rocznicy śmierci ojca Mariana Żelazka. Dziś ks. Abraham wyruszył w drogę do Polski, a ekipa mieszkańców wraca do Jeevodaya (ok. 18-to godzinna podróż pociągiem). Jutro w godzinach wieczornych oczekujemy ks. Abrahama w Warszawie.
Mam też nadzieję, że niektórzy spośród Państwa wybiorą się w podróż do Częstochowy - 5 maja lub do Warszawy - 13 maja na spotkania z dyrektorem Jeevodaya. Czekamy też na relację z uroczystości w Puri, w których wzięła udział m.in. delegacja polskich parlamentarzystów.

Przy okazji przepraszam za literówkę w ogłoszeniu dla wolontariuszy - spotkanie będzie oczywiście przy ulicy Marsa ( a nie Masa).  (AS)

09.04.2007

Po wielu latach zmagań z chorobą nowotworową w Wielki Piątek 2007 r. odeszła do Pana Elżbieta Krukowska, nasza Dobrodziejka, pierwsza, która wspomogła konkretne, osierocone dziecko w Jeevodaya. W ten sposób narodziła się inicjatywa pomocy przez adopcję serca. Była współzałożycielką i wieloletnią Prezeską Towarzystwa Przyjaciół Trędowatych z siedzibą w Krakowie.
Jej wspaniałe życie, Jej czyny pójdą za Nią. Pamiętajmy w naszych modlitwach o Jej bliskich, o synach – Marcinie w Polsce i Józefie w Indii. (HP) 
O p. Elżbiecie Krukowskiej w zakładce "Jeevodaya Wspomnienia"

07.03.2007

Święto wiosny, radości i kolorów, obchodzone przy pełni księżyca. Zaczęliśmy w sobotę spaleniem stosu zgromadzonego drewna jako symboliki wiosennych porządków, które powinny obejmować całego człowieka. A w niedzielę rano, tylko na godzinę z powodu bliskości egzaminów, było pozwolenie na zabawę kolorami. Trzeba przyznać, że była ona w pełni wykorzystana przez nasze dzieci i nie mniej przez dorosłych. Dzieciom wystarczy dać hasło, a szaleństwom kres położył dopiero zegar. Kąpiel i pranie wszystkiego zabarwionego kolorowymi proszkami i płynami zajęło kolejną godzinę, ale chyba wszyscy byli zadowoleni, nie wyłączając tych, którzy początkowo nie mieli zamiaru brać udziału w zabawie. Tylko moje sandałki już nigdy nie odzyskają swojego poprzedniego koloru...
Przez 2 dni nie miałam łącza internetowego, stąd opóźnienie powyższej informacji, a wszyscy cierpliwi dostaną odpowiedzi na swoje maile w najbliższym czasie. (HP)

07.02.2007

5 lutego pożegnaliśmy naszego brata Dasrathi. Jego ostatnia droga jest wyrazem dialogu między chrześcijaństwem a hinduizmem.
Przez 2 tygodnie Dasrathi był w szpitalu w Raipurze, najbliżsi znaleźli go rankiem nieprzytomnego na podłodze w jego pokoiku. Wylew krwi do mózgu i paraliż prawej połowy ciała spowodował też niemożność mówienia po odzyskaniu przytomności. Opieka w szpitalach indyjskich to poza fachowymi zabiegami opieka rodziny: to oni myją, przebierają, karmią, przynoszą leki z apteki i zanoszą materiał do badania do laboratorium. Pacjent nie jest przyjmowany do szpitala bez rodziny.
Dasrathi miał u nas syna, synową i 8 wnucząt, ale 2 najstarszych uczy się poza Ośrodkiem. Opiekę nad nim w szpitalu sprawował syn i na zmianę 2 naszych współpracowników. Po okresie intensywnego leczenia trzeba już było tylko czekać na wchłonięcie się krwiaka przed podjęciem następnych kroków rehabilitacji ruchowej. Dasrathi prosił na różne sposoby o zabranie go do domu. Miał okaleczenia spowodowane trądem, był już starszy wiekiem, w szpitalu zrobiła się odleżyna – zabraliśmy go do domu, gdzie ma samodzielny pokoik i wszystkich bliskich wokół ku pomocy. Chyba był świadom nikłej szansy na wyzdrowienie. Jego stan ogólny pogorszył się w niedzielę wieczorem, miał zaburzenia oddychania i krążenia. Nie pocieszam sztucznie pacjentów ani rodzin, zaleciłam, co było dostępne u nas, ale wszyscy wiedzieliśmy, że to początek umierania. Dasrathi zgasł spokojnie w poniedziałek przed południem, pogrzebaliśmy go na naszym cmentarzu przed zachodem słońca. Czekaliśmy z pogrzebem na najstarszego wnuka i innych członków rodziny z pobliskiego Raipuru. Oni dokonali koniecznych, przepisanych tradycją, gestów rytualnych, okryli ciało przepisową ilością warstw materiału, ksiądz odprawił katolickie obrzędy pogrzebowe w domu i na cmentarzu. W procesji na cmentarz wzięli udział wszyscy mieszkańcy Jeevodaya i przyjezdni, w drodze odmawialiśmy różaniec. Nad grobem Dastarthi króluje krzyż jak nad grobami wszystkich innych tu spoczywających. W 5 dni po pogrzebie zjadą się wszyscy, którzy byli z nim związani do Jeevodaya i zostaną dopełnione obrzędy hindu, religii, której wyznawcą był Zmarły. W trosce o jego przyszłą szczęśliwość członkowie rodziny dokonają ablucji, mężczyźni zgolą głowy na znak żałoby, kobiety przygotują posiłek dla wszystkich, którzy zechcą przyjechać i wziąć udział w tych obchodach. My wszyscy, hinduiści, muzułmanie i chrześcijanie razem pożegnamy Dastrahi, który był przez długie lata pudziari w kolonii dla trędowatych, tzn. składał ofiary w świątyni w imieniu mieszkańców. (HP)

28.01.07

Zgodnie z zapowiedzią w Światowym Dniu Chorych na Trąd odbyło się w Warszawie spotkanie Przyjaciół Jeevodaya.

Po Mszy świętej sprawowanej w intencji chorych na trąd i ich przyjaciół przez ks. Jerzego Limanówkę z Sekretariatu Misyjnego Księży Pallotynów ciekawy wykład o Kościele w Azji i dialogu międzyreligijnym wygłosił prof. Eugeniusz Sakowicz z UKSW i KUL. Omawiając dokument Ecclesia in Asia przypomniał, za Janem Pawłem II, że Jezus i Jego ziemska Matka byli Azjatami. (Cały tekst wykładu będzie wkrótce dostępny na naszej stronie internetowej).

W drugiej części spotkania była możliwość swobodnej rozmowy i m.in. wymiany doświadczeń z pobytów w Indii. Obejrzeliśmy też wspólnie zasoby niniejszej strony internetowej i omówiliśmy możliwości współpracy.

Szkoda tylko, że dość nieliczna grupa Pomocników Jeevodaya zechciała być w tym momencie razem z nami. (AS)

23.01.2007

„Wolontariat w krainie kadzideł i kolorów, biedy i podziałów kastowych- Indie 2006". To tytuł wystawy zdjęć, zorganizowanej na terenie Akademii Pedagogiki Specjalnej przez jedną ze studentek Zuzannę Gajowniczek. Zuzia była w tym roku przez 2,5 miesiąca wolontariuszką w Jeevodaya. Chciałam podzielić się swoimi doświadczeniami, stąd pomysł na wystawę – napisała autorka. Wystawa zakończyła się 20 stycznia br. (AS)

21.01.2007

Prezentujemy Państwu zapowiadaną nową wersję strony http://www.jeevodaya.org/. Mamy nadzieję, że znajdą Państwo tu dużo ciekawych dla siebie informacji o Ośrodku jak i sprawach z nim związanych. Dodaliśmy też krótkie informacje o Jeevodaya w innych językach, aby idea i wiedza o tym „świcie życia” mogła docierać do jak największej grupy odbiorców. Kluczem do wyboru były już nawiązane kontakty z osobami mówiącymi w danym języku lub z Polakami mieszkającymi w kraju, gdzie się nim mówi.

Nie wszystkie zakładki w dniu uruchomienia serwisu działają, inne wymagają jeszcze rozbudowy. Mamy nadzieję, że strona będzie rozwijała się dynamicznie, a Państwo zechcą uczestniczyć twórczo w jej budowie. Dla sprawnego poruszania się po serwisie dodaliśmy wyszukiwarkę, która pozwoli dotrzeć do informacji na temat interesującej kwestii. Osoby zainteresowane systematycznym otrzymywaniem informacji zapraszamy do wpisu swojego adresu e-mail do bazy automatycznie wysyłającej informacje o zmianach na stronie. Wszystkie propozycje i uwagi prosimy kierować na adres e-mail: biuro@jeevodaya.org  (AS)