Lalaram Karsh urodził się 4 maja 1960 r. w Raigarh, stan Chhattisgarh. Matka osierociła go, gdy był mały, ma 4 siostry. Gdy ojciec zachorował na trąd zamieszkali w kolonii dla trędowatych w Champa. Mieszkańcom tej kolonii liczącej ponad 5 tys. osób nieśli pomoc protestanci (manonici). Tam też cała rodzina przyjęła Chrzest św. Lala miał wówczas 17 lat i otrzymał imię Daniel.

Przy pomocy finansowej tamtejszej wspólnoty chrześcijańskiej ukończył szkołę średnią w Champa i w 1983 r. 6-tygodniowy kurs przygotowujący do pracy z chorymi na trąd (paramedical worker) w Allahabadzie. Początkowo dostał pracę w pionie państwowym, co kurs gwarantował, ale gdy współpracownicy dowiedzieli się skąd pochodzi - nie znalazło się dla niego miejsce pracy.

W 1985 r. ożenił się z poznaną w tej samej kolonii Anjulatą, córką kobiety po przebytym trądzie, do dziś tam mieszkającą. Anjulata (ur. 1 października 1967 r. w Champie) ma 5 starszych braci z pierwszego małżeństwa ojca. Wyszła za mąż po ukończeniu 11 klasy. Skończyła zaoczne studia magisterskie na Uniwersytecie. Uczy w naszej szkole języka hindi.

11 grudnia 1987 r., kilka miesięcy po śmierci ks. Adama Wiśniewskiego, Lala trafił do Jeevodaya w poszukiwaniu pracy. To na nim spoczywał obowiązek stałej opieki nad mieszkańcami (wówczas ok. 200 osób) i asystowanie doktorowi podczas jego wizyt 2 razy w tygodniu.

Gdy dr Helena przyjechała do Jeevodaya, to właśnie Lala był jej nauczycielem w zakresie trądu, służył też jako tłumacz dopóki nie opanowała w wystarczającym stopniu miejscowych języków. Sam uczył się od niej medycyny praktycznej - jest bardzo utalentowany, ma świetną pamięć. Podczas nieobecności dr Heleny pełni rolę „lekarza” i daje sobie z tym dobrze radę. W lipcu 1997 roku miał wypadnięcie dysku w odcinku szyjnym kręgosłupa, co groziło paraliżem, operacja w Raipurze doprowadziła do całkowitego ustąpienia objawów.

Lala i Anjulata mają 4 synów: Achilesa (25 lat), Kamlesha (23 lata), Mithlesha (19 lat) i Amosa (17 lat).

W 2005 roku wraz z Santosem Sahu gościł w Polsce. Mógł wówczas spotkać wiele osób poznanych w Indii, które z radością odwzajemniały gościnę udzieloną kiedyś w Jeevodaya. Na spotkaniu Pomocników Jeevodaya dał świadectwo o swoim życiu.